Οδοντικό εμφύτευμα, είναι μια τεχνητή ρίζα δοντιού που τοποθετείται στη γνάθο για να συγκρατήσει ένα τεχνητό δόντι, μία γέφυρα ή μια οδοντοστοιχία.
Τα περισσότερα εμφυτεύματα είναι κατασκευασμένα από τιτάνιο, ένα βιοσυμβατό υλικό που έχει την ικανότητα να ενσωματώνεται στο κόκκαλο (οστεοενσωμάτωση) και να αντιστέκεται στις μηχανικές πιέσεις. Τα ποσοστά επιτυχίας των εμφυτευμάτων είναι εξαιρετικά υψηλά, γεγονός που τα καθιστά μια άκρως προβλέψιμη διαδικασία.
στάδια θεραπείας
σύνθετες χειρουργικές τεχνικές
ανύψωση ιγμορείου
Το ιγμόρειο άντρο έχει σχήμα τετράπλευρης πυραμίδας και καταλαμβάνει το σώμα της άνω γνάθου. Πρόκειται για μία αεροφόρο κοιλότητα, η οποία μετά την εξαγωγή των άνω οπίσθιων δοντιών έχει την τάση να καταλαμβάνει το κενό χώρο που δημιουργείται.
Αυτό έχει ως αποτέλεσμα σε πολλές περιπτώσεις, η τοποθέτηση εμφυτευμάτων να είναι αδύνατη λόγω μειωμένου ύψους οστού στις οπίσθιες περιοχές της άνω γνάθου. Σε αυτές τις περιπτώσεις η τοποθέτηση των εμφυτευμάτων γίνεται είτε στην ίδια συνεδρία με την ανύψωση του ιγμορείου είτε μετά από μερικούς μήνες ανάλογα την κλινική περίπτωση.
Στο ιατρείο μας εφαρμόζουμε την ανύψωση του ιγμορείου με προηγμένες χειρουργικές μεθόδους ώστε να πραγματοποιείται με σχετικά ανώδυνο τρόπο και τη μικρότερη δυνατή ταλαιπωρία.
κλινικό περιστατικό
διατήρηση μετεξακτικού φατνίου
Μετά την εξαγωγή ενός δοντιού, το φατνίο (οστό που περιβάλλει και συγκρατεί το δόντι στην γνάθο) αρχίζει να απορροφάται. Η μείωση των διαστάσεων του σε εύρος και σε ύψος ενδέχεται να επηρεάσει αρνητικά την τοποθέτηση του εμφυτεύματος και την προσθετική αποκατάσταση που θα ακολουθήσει, τόσο σε λειτουργικό όσο και σε αισθητικό επίπεδο.
Ο όρος διατήρηση μετεξακτικού φατνίου περιλαμβάνει τις χειρουργικές τεχνικές που εφαρμόζονται μετά την εξαγωγή ενός δοντιού και αποσκοπούν στη διατήρηση του όγκου και του περιγράμματος του φατνίου, εξασφαλίζοντας έτσι τις κατάλληλες διαστάσεις για την μετέπειτα τοποθέτηση εμφυτεύματος.
ανάπλαση οστού
Σε αρκετές περιπτώσεις ο όγκος του οστού δεν είναι επαρκής για να δεχθεί ένα ή περισσότερα εμφυτεύματα. Αυτό είναι ένα αρκετά συχνό φαινόμενο σε περιοδοντικούς ασθενείς ή σε περιπτώσεις τραυματικών εξαγωγών. Προκειμένου να δημιουργήσουμε ένα επαρκές οστικό υπόστρωμα εφαρμόζονται χειρουργικές τεχνικές που στοχεύουν στην ανάπλαση της φατνιακής ακρολοφίας με τη χρήση οστικών μοσχευμάτων και μεμβρανών. Αξιολογείται η χρήση της τεχνικής αυτής ανάλογα με την κλινική περίπτωση.
υπολογιστικά κατευθυνόμενη τοποθέτηση εμφυτευμάτων
Με την καθοδηγούμενη τοποθέτηση εμφυτευμάτων μέσω ηλεκτρονικού υπολογιστή (CAD-CAM-Computer assisted design-manufacture) είναι δυνατή η χειρουργική τοποθέτηση ενός ή περισσοτέρων εμφυτευμάτων με τη βοήθεια ειδικού χειρουργικού οδηγού, ο σχεδιασμός του οποίου γίνεται μέσω ειδικού λογισμικού.
Πλεονεκτήματα
Περιορισμοί
κλινικό περιστατικό
διατήρηση υγείας εμφυτευμάτων
Σημαντική παράμετρος για την ευνοϊκή μακροπρόθεσμη πρόγνωση των αποκαταστάσεων πάνω σε εμφυτεύματα είναι η υγεία των περιεμφυτευματικών ιστών. Απαιτείται λοιπόν η εφαρμογή αποτελεσματικής στοματικής υγιεινής σε καθημερινή βάση με την τεχνική, τον τρόπο και τα μέσα που έχει συστήσει η Ιατρός.
Η συχνότητα των επανεξετάσεων ορίζεται ανάλογα με την ικανότητα του ασθενούς να διατηρεί ένα ικανοποιητικό επίπεδο ελέγχου της οδοντικής μικροβιακής πλάκας. Σε κάθε όμως περίπτωση συστήνονται δύο ετήσιες επανεξετάσεις, προκειμένου να εκτιμηθεί η κατάσταση των περιεμφυτευματικών ιστών. Κατά τη φάση αυτή αντιμετωπίζονται τυχόν προβλήματα, που σε αυτό το στάδιο είναι μικρής έκτασης και μπορούν να ελεγχθούν χωρίς ιδιαίτερη ταλαιπωρία.
περιεμφυτευματίτιδα
Η περιεμφυτευματίτιδα είναι φλεγμονώδης νόσος, η οποία συνεπάγεται την απώλεια στηρικτικού οστού που περιβάλλει ένα εμφύτευμα, το οποίο έχει ήδη οστεοενσωματωθεί και βρίσκεται σε λειτουργία στο στόμα. Αρχικά ξεκινά με τη μορφή μιας ήπιας φλεγμονής, η οποία περιορίζεται στους μαλακούς ιστούς γύρω από το εμφύτευμα (περιεμφυτευματική βλεννογονίτιδα) και θεωρείται κατάσταση αναστρέψιμη με την κατάλληλη θεραπεία.
αίτια περιεμφυτευματικών νόσων
Ο κύριος αιτιολογικός παράγων για την εμφάνιση και εξέλιξη της περιεμφυτευματικής βλεννογονίτιδας και περιεμφυτευματίτιδας είναι τα μικρόβια της οδοντικής πλάκας, τα οποία με τη μορφή μίας οργανωμένης κοινότητας αποικίζουν την επιφάνεια του εμφυτεύματος και πυροδοτούν φλεγμονώδεις διαδικασίες με τα γνωστά αποτελέσματα.
Σύμφωνα με μελέτες, ένα ποσοστό των εμφυτευμάτων που τοποθετούνται στο στόμα θα προσβληθεί σε βάθος χρόνου από περιεμφυτευματίτιδα. Κατά συνέπεια, η πρόληψη ή η έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία της νόσου στα αρχικά της στάδια είναι κεφαλαιώδους σημασίας για την θεράποντα ιατρό.
Η διάγνωση της περιεμφυτευματίτιδας στηρίζεται στην κλινική και ακτινογραφική αξιολόγηση.
θεραπεία
Η θεραπεία της περιεμφυτευματίτιδας ξεκινά στα αρχικά στάδια με την παροχή οδηγιών στοματικής υγιεινής, καθαρισμό, λείανση και στίλβωση των εμφυτευμάτων καθώς και χρήση αντισηπτικών μέσων με τη μορφή στοματικών διαλυμάτων ή τοπικής εφαρμογής γέλης (ζελέ). Σε κάποιες περιπτώσεις προτείνεται η τοπική ή συστηματική χορήγηση αντιβιοτικών συμπληρωματικά με τη χρήση μηχανικών μέσων, με περιορισμένη όμως ερευνητική τεκμηρίωση. Τα τελευταία χρόνια έχει επίσης προταθεί η χρήση συσκευών Laser στη θεραπεία της νόσου με θετικά αποτελέσματα.
Σε εκείνες τις περιπτώσεις που η περιεμφυτευματική απώλεια οστού είναι μεγάλη και το βάθος των θυλάκων υψηλό, η θεραπεία εκλογής είναι η χειρουργική αντιμετώπιση. Οι χειρουργικές τεχικές είναι οι ίδιες με αυτές που εφαρμόζονται στη θεραπεία της περιοδοντίτιδας και στοχεύουν στον έλεγχο της φλεγμονής και σε κάποιες περιπτώσεις, όταν αυτό κρίνεται εφικτό, στην ανάπλαση των περιεμφυτευματικών ιστών.
