χειρουργική εξαγωγή φρονιμιτών
Οι τρίτοι γομφίοι είναι τα τελευταία δόντια που αναπτύσσονται και εμφανίζονται στη στοματική κοιλότητα μεταξύ 17 και 23 ετών, όταν τελειώνει η εφηβεία και ξεκινάει η περίοδος της ενηλικίωσης. Αυτός είναι ο λόγος που έχουν ονομαστεί σωφρονιστήρες ή φρονιμίτες.
Φρονιμίτες που έχουν εμφανιστεί στο στόμα και λειτουργούν, εφόσον δεν έχουν την παραμικρή παθολογία και βρίσκονται σε ένα υγιές περιβάλλον με υγιή ούλα, δε χρειάζεται να αφαιρούνται. Είναι γεγονός όμως ότι οι φρονιμίτες είναι πολύ πιο επιρρεπείς στη δημιουργία σοβαρών προβλημάτων στοματικής υγείας από ότι τα υπόλοιπα δόντια. Αυτά μπορεί να επηρεάσουν τον ίδιο τον φρονιμίτη, τα ούλα, το οστό της γνάθου, αλλά και τα διπλανά δόντια. Έτσι, η ιατρός μπορεί να συστήσει την εξαγωγή φρονιμίτη, όταν διαπιστώσει σοβαρό πρόβλημα που μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο με εξαγωγή του δοντιού.
Οι κυριότερες καταστάσεις που επιβάλλουν την εξαγωγή ενός φρονιμίτη είναι:
Ανάρρωση μετά τη χειρουργική εξαγωγή φρονιμίτη
Μετά από κάθε χειρουργική επέμβαση στο στόμα είναι απαραίτητο να τηρηθούν οι ακόλουθες οδηγίες με σκοπό την ομαλή μετεγχειρητική πορεία και και τη μείωση κάθε πιθανότητας επιμόλυνσης του τραύματος. Πιο συγκεκριμένα:
χειρουργική αποκάλυψη εγκλείστων δοντιών
Πολλές φορές τα μόνιμα δόντια δεν ανατέλλουν φυσιολογικά, δεν βρίσκουν ‘’το δρόμο τους’’ και έτσι παραμένουν κλεισμένα μέσα στο οστό των γνάθων. Παραμένουν λοιπόν έγκλειστα. Τα δόντια αυτά είναι συνηθέστερα κυνόδοντες αλλά και προγόμφιοι ή και τομείς. Η σύγχρονη ορθοδοντική έχει τρόπους να τα χρησιμοποιήσει, μετακινώντας τα στη σωστή και φυσιολογική τους θέση. Πριν όμως από αυτό πρέπει να γίνει αποκάλυψη του δοντιού για να μπορέσει να συνδεθεί με τα εξαρτήματα μιας ορθοδοντικής συσκευής και να μετακινηθεί στη σωστή του θέση.
Η επέμβαση είναι μία απλή διαδικασία ρουτίνας που γίνεται ανώδυνα στο χώρο του ιατρείου με τοπική αναισθησία. Μετά την αναισθητοποίηση της περιοχής αποκαλύπτεται το έγκλειστο δόντι πάνω στο οποίο συγκολλάται ο ορθοδοντικός μηχανισμός που θα επαναφέρει το δόντι στη φυσιολογική του θέση. Η μετεγχειρητική πορεία είναι ανώδυνη και συνήθως απαιτείται μόνο ένα παυσίπονο πριν την αποδρομή της τοπικής αναισθησίας.
ακρορριζεκτομή
Για την κατανόηση της ακρορριζεκτομής, βοηθάει να μάθετε πρώτα κάποια πράγματα για τη μη χειρουργική ενδοδοντική θεραπεία, την απονεύρωση. Η απονεύρωση απαιτείται όταν ο μαλακός εσωτερικός ιστός, ή «πολφός», του δοντιού μολύνεται ή παθαίνει λοίμωξη. Αυτό μπορεί να συμβεί λόγω προχωρημένης τερηδόνας, επανειλημμένων οδοντικών θεραπειών στο δόντι ή τραύματος στο δόντι. Μέσω της ενδοδοντικής θεραπείας αφαιρείται ο κατεστραμμένος οδοντικός πολφός. Στη συνέχεια καθαρίζονται οι ριζικοί σωλήνες ή κανάλια, και κατόπιν σφραγίζονται με ειδικά υλικά ώστε να προστατευθεί το δόντι απο μία επαναμόλυνση.
Ωστόσο, σε κάποιες πολύ σπάνιες περιπτώσεις και σε ποσοστό που δεν ξεπερνά το 1-2%, το δόντι δε μπορεί να σωθεί μόνο με την ενδοδοντική θεραπεία. Εάν συμβεί αυτό, ο οδοντίατρος ή ο ενδοδοντολόγος σας μπορεί να σας συμβουλεύσει να κάνετε μία χειρουργική επέμβαση η οποία ονομάζεται ακροριζεκτομή.
Σε αυτή τη διαδικασία, ο χειρουργός ανασηκώνει τα ούλα αποκαλύπτοντας το δόντι το οποίο φλεγμαίνει. Απομακρύνει το μολυσμένο ιστό και αφαιρεί ένα πολύ μικρό κομμάτι απο την άκρη της ρίζας. Τοποθετείτε κατόπιν μια ποσότητα ειδικού υλικού στην άκρη της ρίζας προκειμένου αυτή να σφραγιστεί. Αυτό το υλικό όχι μόνο σφραγίζει το άκρο της ρίζας ερμητικά για να μην έχουμε επαναμόλυνση του ριζικού σωλήνα, αλλά έχει και την ικανότητα να δίνει ερεθίσματα στα κύτταρα του οργανισμού, ώστε να δημιουργείται ξανά το οστό το οποίο έχει καταστραφεί. Μετά την τοποθέτηση αυτού του απόλυτα βιοσυμβατού υλικού τοποθετούνται ράμματα στα ούλα, τα οποία βοηθούν στην επούλωση των ιστών. Στη διάρκεια λίγων μηνών, το οστό που βρίσκεται γύρω από την άκρη της ρίζας επουλώνεται.
προπροσθετική χειρουργική
Η προπροσθετική χειρουργική αφορά επεμβάσεις, που στοχεύουν στην επαναδιαμόρφωση των διαφόρων δομών του στόματος, έτσι ώστε να δημιουργηθούν οι κατάλληλες συνθήκες για την προσθετική αποκατάσταση που πρόκειται να ακολουθήσει. Οι επεμβάσεις αυτές μπορεί να αφορούν στην επαναδιαμόρφωση τόσο των μαλακών μορίων του στόματος (ούλα και βλεννογόνος) όσο και του οστού των γνάθων.
